arrow_drop_up arrow_drop_down
4 oktober 2018 
in Liefde

Strijden met liefde - een gedicht

Vandaag las ik over de 4 vrouwen die zijn vermoord in Irak.
Influencers, die laten zien dat je je als vrouw mag uiten.
Die symbool staan voor een strijd die we al lange tijd voeren.
En godzijdank voor ons vrouwen in het westen,
Steeds meer voet aan de grond krijgt.

Ik zeg ‘strijd’.
Hoewel ik zelf liever praat over liefde.
Strijden houdt verband met angst.
Zonder angst zou er geen strijd zijn.
Want liefde kent geen strijd.

Toch voelt vandaag voor mij een beetje
Alsof deze dames de strijd hebben verloren.
Want kan je tegenwicht bieden aan mensen die leven vanuit angst
Zonder de strijd aan te gaan?

Kan je alles bedekken met de mantel der liefde,
Tot het kleinste angstzaadje verdwenen is?
Nu ik dit schrijf, komt het woord ‘verstikken’ in me op.
En dat getuigt sowieso van weinig liefde.

Helaas hebben we niet altijd alle antwoorden paraat.
Op sommige momenten zijn er simpelweg geen woorden die kunnen uitdrukken
Hoe groot het leed,
Dat met gebeurtenissen als deze wordt gerepresenteerd.

Ik heb ook geen antwoorden.
Geen oplossing voor een maatschappij
Waarin vrouwen worden vermoord.
Omdat ze zich tonen voor wie ze zijn.

Vrouw.

Ik wil dat het stopt.
Maar hoe stop je zoiets,
Zonder de wortel van het kwaad weg te nemen?
Uit te roeien?

Vandaag ben ik verdrietig.
Maar ik ben ook dankbaar.
Voor de vrijheid die ik heb,
Om mezelf te uiten.
Om steeds meer te mogen staan voor wie ik ben.
En wat ik voel.

Ja, ik weet dat de laatste strijd nog niet is gevoerd.
Zolang mensen worden uitgesloten.
Gediscrimineerd.
Ontkend.
Maar wauw,
Wat zijn we al ver gekomen.
En dat we hier zijn, betekent dat we nog veel verder kunnen gaan.
Verder dan onze voorouders ooit voor mogelijk hadden gehouden.

De wereld heeft vrouwen nodig.
De wereld heeft mannen nodig.
De wereld heeft ons allen nodig
Daar hoeft eigenlijk geen genderhokje aan gekoppeld.

Laten we onszelf zijn,
Ons ware zelf.
Want ik weet dat in de kern van ons zelf, geen angst bestaat.

Vandaag besluit ik te stralen.
Met mijn ware licht.
Wil ik anderen aansteken,
Met mijn zuivere intentie.
Wil ik sterk zijn.
Wil ik zacht zijn.

Ik omarm de liefde in mijn hart.
En stuur hoopvolle dromen van vrede,
Het universum in.

Over de schrijver
Hi, ik ben Verie. Als Transformatie Coach, Ice Queen en onstilbare levensgenieter help ik mensen in contact komen met hun lijf, gevoel en zichzelf, zodat ze hun diepste verlangens waar kunnen maken. Op mijn blog deel ik mijn diepste inzichten en overpeinzingen, gevoed door mijn grootste leermeester: het leven zelf. Leuk als je me laat weten wat je er van vindt in een reactie!
Tante Janny

Door

Tante Janny

op 4 October 2018

Mooi Verie

Gea

Door

Gea

op 4 October 2018

Een heel mooi thema Verie, een diepzinnig uit het hart geschreven gedicht. Love you

Reactie plaatsen

Deze website gebruikt cookies